تبليغاتX
✿♥✯دلبــــــــری های دلبـــــرک✯♥✿






✿♥✯دلبــــــــری های دلبـــــرک✯♥✿

!!!! هنوز دلخوشی قلب خسته ام این است که در خیال خودم بیخیال من نشدی

زمین پر از ستم عقل بود و فقر ِ ایمان بیداد میکرد و شِـکوه ها از لبان  ِمردم سرازیر ...

و نفرین دخترکان ِ زنده بگور

و زمینی که خاکش تن ِ دخترکان ِ نو پا بود !!

زمانی که جاهلین در فکر خود و شهوت ؛ و زن تنها عروسکی بود میان دستان ِ کاهگلی کوچه و بازار !!

و چه غریب بود واژه زن !!

و زمان در چرخش بود که ناگاه آتشکده خاموش شد و ستاره ای که به گمان خدا بود هبوت کرد !

و دریاچه ای که همسان ِ بت بود به یکباره خشکید و لب های دخترکان ِ خاک شده

که اشک در چشمانشان سنگ شده بود به یکباره خندان شد

و متولد شد مددی که بوجود آورنده ی بهترین زن از زنان عالم است ...

کسی که مایه آرامش ِ زن شد کسی که بوجود زن ارزش بخشید و ...

و او را از عروسکی در بازار به گوهری در گوهردان ِ تاریخ تبدیل کرد !

آری محمد آمد و چه جسورانه پنجه در پنجه اعراب زد !

وچه قدرتمندانه ناممکن های اعراب را جامه ی امکان پوشاند !

و چه زیبا همسری گزید و چه عشقی !! و او حد ِ عاشقی شد !! و جوانه ای که سر زد

 و فاطمه شد ...

فاطمه متولد شد و فخر ِ زمین شد ؛ زمین جوانه باران شد

هر جوانه زنده شدن ِ دختری شد که به جاهلیت بر گور شد

فاطمه آمد و گوهر ِ عالم شد ؛ او بهای وجود زن شد ...

او نگین زمردی به گوهردان ِ تاریخ و عطر ِ ماندگار ِ عالم شد !

و نه اینکه فاطمه مادر ِ پدر شد ، و نه اینکه فاطمه مادر ِ حسن شد و نه اینکه مادر  ِحسین شد!!

و نه اینکه سپر ِ علی !! و نه اینکه معلم ِ صبر ِ زینب شد !!؟ آری...

چه جاودانه فاطمه ؛ فاطمه شد !!!


                        " میلاد بزرگ بانو عالم رو به همه تبریک میگم "


                                                      به قلم : شــــــــــاماهی

+ لطفا کپــــــــــــــی نکنید .

       

                                                   **********


       خداوند لبخند زد و از لبخند او مادر آفریده شد ! لبخند زیبای خدا روزت مبارک ...

                        مامان جوونم الهی فدای چشمای نازت بشم روزت مبارک 




دلنوشته در شنبه 23 اردیبهشت1391ساعت 2:47 به خط ♥دلبــــــــــــــرک♥|

خاطرات روزمره ی مَـن

پر شده از واژه های تکراری

خاطرات ِ مَـن یعنی :

مـَن و مَـن !!!!

از خودم خسته شده ام ...

از این مَـن ِ تکراری !

و چه مغرور ست این مَـن ...

و چه بیخود!!

و چه بی پناه !!!

و چه نا امیدانه کشتی امید ِ مَـن به گِـل نشست !!


                                                       به قلم : شـــــــــــاماهی

+لطفا کپـــــــــــــــی نکنید.







دلنوشته در چهارشنبه 20 اردیبهشت1391ساعت 0:6 به خط ♥دلبــــــــــــــرک♥|

تــَق تــَق ...

صدای در مرا بخود آورد !

در عین انتظار ، انگار ...

منتظر رخدادی نیستم ...

در را باز میکنم ، کیست ؟!!!

نه مانند قصه ها ، نه مانند تمامی فیلم ها ...

نه داسی بر دست دارد !

نه سراپا مشکی پوش!

نه چشمی پر از آتش ...

او مرگ ست ! چه زیباست در آغوش گرفتن مرگ 

و ...

و چقدر خسته این تن بی نای ِ من

آری !

من با مرگ دوست شده ام که همیشه با من ست ...!

در بیداری ! در خواب ! در رویا ! همه جا با من ست !

خدای من سال هاست که من خواب و بیدارم !



                                                                     به قلم :شـــــــــــاماهی

+لطفا کپـــــــــــــــی نکنید .


دلنوشته در یکشنبه 17 اردیبهشت1391ساعت 6:16 به خط ♥دلبــــــــــــــرک♥|

چَشـــمانَتـــــ بــِـهــ رویِ جـــَــهانــــــ  بـــــاز شـُــــد...

و نــــــــاگــا هــ...

در آسِمانــــ سِتـــارهـ ای مُتِوَلــــــِـــــد شـُــد

وَ چِـــهـ نــــــــــــازی و چـــِـهـ عِشــوِه ای در آسِمان کـَــــــرد

دلِ مــــــــاهـ بیتابــــــ شـُـــــــــــد!!

وَ خُــورشیـــــد بـــَـ ـرای دیدَنـــَتــــــ لَحظهــ شـُـــماریـــــ کــَـــــرد...

و چـِـــــه افسوســــــها کــِــهــ نـَــــخُورد ...

وَ چـــِـهـ گــِــلایهــ ها کِـــهــ نــــَــــــــــکَرد ...

وَ چــِهـــ عـــاجِزانـــِـهـ بـــِــهـ ماهـــ گُفــــت : روز تــــــــو بِتابـــــــــــــ ، شَبــــــ مَنـــــــ !!!

روزیــــــ کِهـ چَشـــــمانَتــــــ گُشــــــودِه شـُــــد

کــــَـلـَـماتــــ دَر دَستانـــَــــــــم آوارهــــ شـُـــدَنــــــــــــد...

قـــَـــــلَم بـــِــهـ رویِ  ورقـــــ شـــروعـــ بــــِـهـــ رَقصیــــدن کـــــَــــــرد ...

پَروانــــِــهـ ذِهنــَــم دیوانــهــ وار بــِــهـ دورِ شَمــعـِـــ وجـــودِ تــُـــو چـَـرخیــــدَنـــ گِرِفتـــــــ ...!!!

و چــِـهـ بیتــــــابـــــــ شــــــــُــد ذِهنــَــــم

و چـِـــهــ زود دَر آتــَشِـــ وُجـــــــودِ تــــُـو شـُــعلـِــهـــ وَر شــُـــد ... !!

روزِ میلـــــــــادِ تــ ـــو بُلبــُـــل بــِــهـ گُــل رِسیــــد ؛

پَروانِهــ بــِـهـ شـَــمعــ ؛

خــُـورشـــید بــــِهـ ماهـ  و مــَـــن ...

و مـَــن بـــِـهـ نــامـِـــ تــــُــــــــــــو ...

و چِــهـــ جـَــــــسورانــــهــ کودکـــ شاخــِــــه رُز را بـــا تَمــامِــــ تیغـــهــــــا از باغـــچهـ رُبــــــود ... !!!!

آری روزِ میــــــــــــلادِ تــُـــــــو نامـُـــمکـــن ـها ،مـُـــمکــن شـُــــــــــد ...

ذِهنَتــــ ـــ   سِتــ ـــارهـ  بارانــ ـ ــــ ؛ سـِــ ـ ـتارهـ  جـَـــدیــدِ  آسـِــــمانـــــ ـ ــ ـــ ـ  ...

                                                     

                                                             به قلم : شــــــــــاماهی


+لطفا کپـــــــــــــی نکنید.



*سحر جوونم آجیه جیگیلیه من ، تو بهتربن هدیه واسه من از طرف خدا بودی ... ناناسی تفلدت مبالک... بیا جلو ... آها ... اووممممــــــــ ماچ اینا با تف فراووون 

*بیتا جوونم آجیه ناناسم خیلی خوشحالم که باهات آشنا شدم تفلدت مبالک ...بیا جلو ... آها ... اووممممــــــــ ماچ اینا با تف فراووون

  دوستای جون جونیه من با اینکه خیلی وقت نیست باهاتون آشنا شدم اما برام اندازه یه دنیایید




دلنوشته در پنجشنبه 14 اردیبهشت1391ساعت 0:0 به خط ♥دلبــــــــــــــرک♥|


نگاهم به تنگ ماهی های شب عیدمان گره خورده بود ...

انگار چیزی مثل یک صدا در گوشم !

مثل یک ویز زنبور...

مثل یک آوای ناشناخته یا شاید شناخته ...

دیر شنیده یا هرگز ناخواسته نشنیده ...

مرا وادار به نگاهی پیاپی به تنگ کرد !!!

و چقدر مرگ نزدیک ست ...

ماهی درون تنگ دوبار بر روی آب پرید و مرد ...

وانگار  در حال احتضار بود وشاید ...

توقع کمکی ، دعایی برای آسان جان دادن از لبان خشک من داشت ...

ولی ماهی کوچک من نمیدانست که ما آدم !! ها احتضار جنس خودمان را درک نمیکنیم چه برسد به او که از جنسی دیگر ست !!

و چقدر ناراحت شدم دست در آب برده و در زباله دان انداختمش !!

و چه نگاه نافذی داشت...

گلایه از چشمان باز مانده اش سرازیر بود که آیا این است آداب دفن ...

ماهی کوچک من یادش رفته بود !! ...

ما آدمها در زنده بودن هم به یاد هم نیستیم چه برسد به مرگ!!

ما آداب وضو را از یاد برده ایم چه برسد به آداب دفن ...

او یادش رفته بود  ما خیلی وقت است خوردن کندر را فراموش کرده ایم !!!

و چه بی زبان گفت: خوش بحال من که از شما نیستم ...

                                                              به قلم : شــــــــاماهی


_احتضـار: لحظه ی جدایی روح از بدن...

_کنـــــدر: برای جلوگیری از فراموشی خورده میشه ...



+ لطفا کپــــــــــی نکنید ...



دلنوشته در یکشنبه 10 اردیبهشت1391ساعت 3:3 به خط ♥دلبــــــــــــــرک♥|

باران باریدن گرفت...

نمیدانم چه شده که فرشتگان اینگونه مویه میکنند !!

در فکرم رعد زدن گرفت و چه پریشان شد هوای ابدی ذهنم و باز باران !

و نمیدانم چرا افکار من اینگونه مویه میکنند ؟!

و هوای خاطراتم مه آلود شد و قطرات مه بر صورت دخترک خاطراتم نشست و شبنم شد و چه عاجزانه به زمین خورد و هزار تکه شد ...

و نمیدانم چرا دخترک خاطراتم یکباره گریان شد ؟!!

نمیدانم به هرجا که نگاه میکنم چرا اینگونه غریبانه دلم هوای مدینه میکند!!

و نمیدانم چرا گل های رسیده باغ به یکباره پرپر شدند و غنچه در پیچک سبز گیاه نچیده خشکیده شد...!!!

و نمیدانم ! چرا سرو از کمر خم شد و آسمان رنگ غریبی به خود گرفت ...

و نمیدانم چرا نه خورشید در روز تابیدن گرفت ؛ نه ماه در شب خود نمایی کرد !!

و چه غریبانه آسمان در بند شیطان شد ...

و چه عاشقانه سرو تا آسمان قد کشید تا به یاری اش رود و چه ناجوانمردانه تبر روزگار سرو را شکست !!

و ناگهان آسمان غرش کرد و چه جاودانه علی ، فاطمه شد ؛ و فاطمه علی ...

حال با دلی غمگین میگویم باران ببار !!

که حق ِ فرشته ست گریه !!

رعد بزن که افکارم پریشان تر شود !!

و دخترکِ خاطراتم !! برای بی مادری ِ دختری که مادر خانه شد گریه کن ...

                                                                    به قلم:شــــــــاماهی



+ لطفا کپــــــــــی نکنید...

                                   "  یـــــــا زهــــــــرا "




دلنوشته در چهارشنبه 6 اردیبهشت1391ساعت 12:11 به خط ♥دلبــــــــــــــرک♥|

 

  پدر دستشو گذاشت رو شونه پسرش و ازش پرسید

   پسرم تو قویتری یامن؟  پسرش گفت خب معلومه   من!

   باباهه طفلک با دل شکسته یاد سختیهایی که کشیده بود افتاد و یه آهی کشید و

   دستش رو از شونه پسرش برداشت و چند قدم دورتر شد ...

  دلش خیلی گرفت باز پرسید!!!

   بابایی تو قویتری یا من ؟ پسرش گفت قربون تو بابایی خوبم برم خب معلومه  تو !

   اون بابایی قصه ما خوشحال شد و گریه اش گرفت پرسید عزیزم چرا نظرت عوض شد ؟

   پسرش جواب داد : وقتی دستت رو شونه هام بود من از همه قویتر بودم

   چون حس میکردم همه دنیا پشتمه...

  

                                                        ******


                          به بهشت نمیروم اگر مادرم آنجا نباشد ...


خدایـــــــــــــــــا !!!

بالاتر از بهشت چه داری؟!!!

برای زیر پای مادرم میخواهم ...


این متن خوشچیل و (اولی رو میگما) با اجازه صاحبش از جایی کش رفتم !! 

+ اینم جاش :   WWW.ali5090.blogfa.com

           

                                                                         

دلنوشته در شنبه 2 اردیبهشت1391ساعت 23:47 به خط ♥دلبــــــــــــــرک♥|


این منم دلبــــــــــــــــــــــــــــــــــرک !!!

                                                   صلـــــــــــــــــــــــــــوات :دی

  اینجانب اومدم به عرض همه برسونم خاک تو سر اونایی که چشم دیدنه منو ندارن   آقا اصلا برن بمیرم      دیگه فقط در همین حد دیگه ...
دلنوشته در سه شنبه 29 فروردین1391ساعت 1:46 به خط ♥دلبــــــــــــــرک♥|

هـــی کـــافـــه چـــی!
دستـــور بــده
سیـــگــار بیـاورنــد
مشـــروب و پاســور هـــم...
و مـــردهـای هــرزه را دور میــز مــن جمـع کــن! ...
... بگــو بنــوازنــد........

شایـــد غیرتــی شـــد و بــرگشت!!




+ جان خودم نباشه جان خودت به مخاطب خاصِ مذکرِ مونثِ غایب مربوط نمیشه ...                                       



دلنوشته در دوشنبه 21 فروردین1391ساعت 20:5 به خط ♥دلبــــــــــــــرک♥

چرا مردم قفس را آفریدند ؟
چرا پروانه را از شاخه چیدند ؟
چرا پروازها را پر شکستند ؟
چرا آوازها را سر بریدند ؟
پس از کشف قفس ، پرواز پژمرد
...سرودن بر لب بلبل گره خورد
کلاف لاله سر در گم فرو ماند
شکفتن در گلوی گل گره خورد
چرا نیلوفر آواز بلبل
به پای میله های سرد پیچید ؟
چرا آواز غمگین قناری
درون سینه اش از درد پیچید ؟
چرا لبخند گل پرپر شد و ریخت ؟
چه شد آن آرزوهای بهاری ؟
چرا در پشت میله خط خطی شد
صدای صاف آواز قناری ؟
چرا لای کتابی ، خشک کردند
برای یادگاری پیچکی را ؟
به دفتر های خود سنجاق کردند
پر پروانه و سنجاقکی را ؟
خدا پر داد تا پرواز باشد
گلویی داد تا آواز باشد
خدا می خواست باغ آسمان ها
به روی ما همیشه باز باشد
خدا بال و پر و پروازشان داد
ولی مردم درون خود خزیدند
خدا
هفت آسمان باز را ساخت !!!
ولی مردم قفس را
آفریدند

                              قیصر امین پور



دلنوشته در دوشنبه 21 فروردین1391ساعت 1:27 به خط ♥دلبــــــــــــــرک♥|



      قالب ساز آنلاین      


آمار سایت

تعبیر خواب آنلاین


چت روم


آخرين دلبـــــری ها

كد ماوس

جاوا اسكریپت